فرا رسیدن ماه شعبان بر همگان مبارک

خجسته ماه همایون رسید و شعبان شد      

نزول رحمت خاص خدای رحمان شد

به عاشقان ستمدیده این نوید رسید

که عاقبت غم دلهای خسته درمان شد

به روز سوم شعبان طلوع نور حسین

چو نیری ز ورای افق درخشان شد

زصلب پاک علی و ز دامن زهرا

گلی شکفت کزان گل جهان گلستان شد

ولادتش به جهان و جهانیان تبریک

ولایتش ز خداوند حی سبحان شد

به روز چهارم این مه، مه بنی هاشم

قدم نهاد به گیتی و ماه تابان شد

به قدر منزلت این بس که در جهان وجود

برادر خلف شاه تشنه کامان شد

به روز پنجم شعبان ولادت سجاد

زآسمان حسینی مهی نمایان شد

نژاد پاک شریفش شد از دوسو به شهان

یکی حسین و دگر مام او کزایران شد

سزد که فخر نماید عجم به ملک عرب

که مادر شه دین دخت شاه ساسان شد

ولی به نیمه­ی شعبان ز گلشن طاها

گلی دگر به گلستان دین شکوفا شد

وجود حضرت حجة ولی پاک خدای

امام قائم برحق خدیو دوران شد

مگر نه آنکه توئی مصلح جهان بشر

در انتظار قدوم تو ملک امکان شد

( ضیاء جعفری )

/ 29 نظر / 16 بازدید
نمایش نظرات قبلی
راز

سلام عزیز شعر خیلی زیبایی بود . من شعرهای جعفری رو تا بحال ندیده بودم . خیلی زیبا بود . [گل][گل][گل]

راز

خودمونیم باز رمضان اومد [اضطراب]حالا کیه روزه بگیره [نیشخند]

عابر

سلام خانم براي افزايش آمار بازديد وبلاگتان مي توانيد از طريق آدرس عمل کنید

دلشکسته

دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه دوباره این دل دیوونه واسه ت دلتنگه وقت از تو خوندن ستاره ی ترانه ها! اسم تو برای من قشنگترین آهنگه بی تو یک پرنده ی اسیر بی پروازم با تو اما می رسم به قله ی آوازم اگه تا آخر این ترانه با من باشی ، واسه تو سقفی از آهنگ و صدا می سازم با یه چشمک دوباره من رو زنده کن ستاره نذار از نفس بیفتم ، تویی تنها راه چاره ای ستاره ! ای ستاره ! بی تو شب نوری نداره این ترانه تا همیشه تو رو یاد من میاره توی که عشقم رو از نگاه من می خونی تویی که تو تپش ترانه هام پنهونی تویی که همنفس همیشه ی آوازی تویی که آخر قصه ی من رو می دونی اگه کوچه ی صدام یه کوچه ی باریکه اگه خونم بی چراغ چشم تو تاریکه می دونم آخر قصه می رسی به داد من لحظه ی یکی شدن تو اینه ها نزدیکه با یه چشمک دوباره من رو زنده کن ستاره نذار از نفس بیفتم ، تویی تنها راه چاره ای ستاره ! ای ستاره ! بی تو شب نوری نداره این ترانه تا همیشه تو رو یاد من میاره ■ یغما گلرویی[گل]

دلشکسته

سلام مریم گرانقدر و مهربان. مرسی دوست خوبم از لطف همیشه ات . ایشالا بتونم این همه لیاقت و محبت را جبران کنم. دستتون درد نکنه. فقط بگم آخر داستان من غمباره[نگران]

دلشکسته

می دونم که یک نفر هست زیر این گنبد سنگی که میاد رو آسمونم می کشه یه قوس رنگی اون که از تبار دریا ، اون که از نسل ستاره س وقتی باشه هر دقیقه یه تولد دوباره س اون که اینه ی اتاقم از حضورش بی نصیبه توی اینه من نشستم اما من با من غریبه فرصتی نمونده ای عشق ! این صدا صدای مرگه آخرین فصل جوانه ، فصل جون دادن برگه از تو قصه ها طلوع کن تا غروب من بمیره زیر خاکستر سردم ، شعله ی تو جون بگیره یکی باید اینجا باشه که من رو بدزده از من با من از خودم خودی تر ، بین تن باشه و پیرهن یکی باید این جا باشد که شب رو کم کنه از روز روز تازه یی بیاره جای این روز غزلسوز یکی باید اینجا باشه ، اونی که مثل کسی نیست وقت سر دادن آواز مثل اون همنفسی نیست فرصتی نمونده ای عشق ! این صدا صدای مرگه آخرین فصل جوانه ، فصل جون دادن برگه از تو قصه ها طلوع کن تا غروب من بمیره زیر خاکستر سردم ، شعله ی تو جون بگیره ■ یغما گلرویی[گل]

غزاله

سلام دوست عزیز اپممممم و منتظر حضورت...[گل]

بردیا

2 قرن سکوت...

وسعت تنهایی

چه باخال بود آبجی جونم... مرسی از پیدا کردن عطر نرگس... بوس

مرتضی

سلام آپم .... اظهار نظر با مطلبی متفاوت ... خیلی جالبه .. [عینک]