گریه و خنده

گاهی خنده زیاد باعث گریه میشه

شهر امام خمینی(ره) را بهتر بشناسید(محض اطلاع بعضی ها)
نویسنده : مریم - ساعت ٤:٥۳ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٥ خرداد ۱۳۸٩
 

خمین در یک نگاه

شهرستان خمین، جنوبی ترین شهرستان استان مرکزی محسوب می شود از شمال به شهرستان اراک و سربند، از شرق به محلات، از جنوب به گلپایگان (استان اصفهان) و از غرب به الیگودرز (استان لرستان) محدود می گردد. وسعت این شهرستان 2267 کیلومتر مربع است.

بقیه  در ادامه مطالب ... 


خمین در یک نگاه

شهرستان خمین، جنوبی ترین شهرستان استان مرکزی محسوب می شود از شمال به شهرستان اراک و سربند، از شرق به محلات، از جنوب به گلپایگان (استان اصفهان) و از غرب به الیگودرز (استان لرستان) محدود می گردد. وسعت این شهرستان 2267 کیلومتر مربع است.

مرکز آن در شهر خمین در ارتفاع 1800 متر از سطح دریا واقع گردیده است. شهرستان خمین دارای 1 شهر 2 بخش و7 دهستان به مرکزیت شهر خمین می باشد و فاصله آن تا مرکز استان (اراک) 60 کیلومتر می باشد. جمعیت آن در سال 1375، 118424 نفر بوده که از این تعداد 39 درصد ساکن در تنها نقطه شهرستان (خمین) بوده‌اند.

این شهرستان تقریباً در مرکز کشور واقع گردیده لذا از لحاظ خصوصیات اقلیمی مختلف تأثیرپذیرفته و دارای شرایط آب و هوایی متغیری است. به طوری که آب و هوای معتدل کوهستانی در نواحی غربی و شمال غربی آن نمودار است. به طور کلی دارای زمستانهای سرد تا بسیار سرد و تابستانها معتدل تا گرم در مناطق مختلف می باشد.

در شمال غربی آن ادامة رشته کوههای زاگرس کشیده شده است تا از ارتفاعات آن می توان به کوههای بودجه، خود سنگ و کوه هفت سواران اشاره کرد. بیشترین وسعت شهرستان از جمله شهر خمین در دشت وسیعی تا به طرف شرق کشیده و بین 1500 تا 2000 متر از ارتفاع دارد، واقع است. سوغات این شهرستان، محصول لبنی، باغی و عسل است و غالباً فعالیتهای اقتصادی ساکنین آن دامپروری و کشاورزی است.

برخی از مراکز دیدنی و فرهنگی و تاریخی شهرستان خمین عبارتند از : مجموعه تاریخی بیت امام (ره) امامزاده ابوطالب- امامزاده اسماعیل _ رودخانه خمین- امامزاده عبدالله بن علی (ع).  

جغرافیای سیاسی

پس از مستقل شدن خمین از محلات و قبل از آن گلپایگان خمین و روستاهای آن بخش کمره را تشکیل می دادند در حال حاضر شهرستان خمین یکی از شهرستان های استان مرکزی می باشد که تا قبل از دیماه 1358 از شهرستان های استان مرکزی سابق ( استان تهران ) محسوب می شد شهرستان خمین به وسعت 73/2208 کیلومتر مربع 5/7 درصد کل استان از شمال شرقی به محلات از شمال غربی به اراک و از شرق به بخش مرکزی از شهرستان محلات و از جنوب به بخش مرکزی از شهرستان گلپایگان و از مغرب به بخش چاپلق ( غربی ) از شهرستان الیگودرز محدود است، نزدیک ترین شهر به آن گلپایگان در فاصله 41 کیلومتری آن و فاصله آن تا تهران 323 کیلومتر می باشد شهرستان خمین دارای 182 روستا با 13854 خانوار و 73618 نفر می باشد این شهرستان دارای بک بخش مرکزی و 7 دهستان به اسامی و مشخصات ذیل می باشد دهستان آشناخور ( با 13 آبادی و 1209 خانوار و 7225 نفر جمعیت ) دهستان چهارچشمه ( با 28 ابادی و 1808 خانوار و 10593 نفر جمعیت ) دهستان حمزه لو ( با 24 ابادی 1811 خانوار و 9029 نفر جمعیت ) دهستان خرمدشت ( با 31 ابادی 2467 خانوار و 13761 جمعیت ) دهستان رستاق ( با 21 آبادی 1754 خانوار و 9807 نفر جمعیت ) دهستان صالحان ( با 35 آبادی 3055 خانوار و 14876 نفر جمعیت ) و دهستان گله زن ( با 30 ابادی 1800 خانوار و 8335 نفر جمعیت) می باشد ( لازم به ذکر است اطلاعات فوق مربوط به سال 1370 می باشد)

جغرافیای اقلیمی

شهرستان خمین در 50 درجه دقیقه طول و 33 درجه و 38 دقیقه عرض جغرافیایی قرار گرفته است و در قسمت جنوب استان مرکزی و تقریبا" در مرکز ایران قرار دارد ارتفاع آن از سطح دریا 1815 متر می باشد میزان بارندگی آن نزدیک به 340 میلیمتر است و زمستانی طولانی و سرد ¸تابستانی معتدل دارد از مهمترین کوهها و ارتفاعات این شهرستان کوههای بوجه انگشت لیس خودسنگ، دز، شنی، و کوه هفت سواران را می توان نام برد.

محیط طبیعی

شهرستان خمین در دشتی نسبتا" همواره قرار گرفته که از اطراف کوههای مختلفی آن را در بر گرفته اند. معروفترین ارتفاعات این شهرستان عبارتند از : کوه الوند به ارتفاع 2111 متر، کوه انگشت لیس، کوه بوجه سلطان و کوه دز.

پوشش گیاهی

پوشش گیاهی ای که در سطح در شهرستان خمین دیده می شود به طور تقریبی یکسان و یک شکل می باشد. بیشتر پوشش منطقه عمدتا" بوته و از لحاظ مراتع فقیر می باشد گونه های گیاهی بومی محل شامل: گون، کتیرا، پونه، کنگر، خارشتر، ملو، لاله سرخ و زرد می باشند.

پوشش جانوری

منطقه خمین دارای پوشش جانوری متنوعی است به طور کلی محیط کوهستانی و جلگه های ناهموار محیط مساعدی برای پرورش حیوانات غیر اهلی می باشند. خوک، گرگ، روباه، بز کوهی، آهو، قوچ، عقاب، کبک، تیهو، قوش، انواع مرغابی، اصلی ترین عناصر شکل دهنده پوشش جانوری منطقه می باشند.

منابع آب

در حال حاضر منابع آبی مهم منطقه شامل: 308 رشته قنات، 150 چشمه، 654 حلقه چاه عمیق، سه سد خاکی و دو رودخانه فصلی به نامهای نیشهر و رودخانه خشک و رودخانه دائمی خرقاب می باشد.

شرایط اجتماعی

این شهر به علت این که زادگاه رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران می باشد از قداست خاصی برخوردار است جمعیت آن در سال 70 برابر با 121801 نفر ( 62104 مرد و 59697 زن ) با نسبت جنسی 03/104 بوده است که از این میان 47961 نفر ( 24537 نفر مرد و 23424 نفر زن ) در نقاط شهری و 73840 نفر ( 37567 نفر مرد و 36273 نفر زن ) در نقاط روستایی زندگی می کرده اند لازم به ذکر است جمعیت این شهرستان بیشتر روستایی است تراکم جمعیت 52 نفر در کیلومتر مربع می باشد 76% این جمعیت با سواد که از این تعداد 49% زن و 51 % مرد می باشند ضریب رشد سالانه جمعیت شهرستان در طی سال های ( 70- 65 ) 78/1 درصد بوده است.

شرایط اقتصادی

اشتغال و کسب معیشت در سطح این شهرستان به ترتیب ذیل است. 1- کشاورزی 2- دامپروری 3- قالی بافی 4- تجارت، کارمندی، کاگری و حمل و نقل محصولات عمده کشاورزی آن سیب زمینی، پیاز لوبیا، جو و غیره می باشد همچنین این شهرستان دارای 5 کارخانه صنعتی 4 مرکز تولید شیر و حدود 14 کارخانه سنگبری و. . می باشد.
پیشینه شهرستان خمین
محدوده شهرستان خمین امروزی، در گذشته جزئی از ناحیه پهناور بلاد جبال (عراق عجم ) بوده که در طول تاریخ نامهای گوناگونی به خود گرفته است. «یونانیان آن را مدیا می گفتند » چه آنجا سرزمین ماد بوده است. در متون جغرافیای اسلامی به نامهای کوهستان، جبال، جبل، قهستان، قوهستان و بالاخره عراق عجم نامیده شده است. بعد ها قسمت وسیعی از عراق عجم را تیمره نام نهادند و سپس تیمره به تیمره علیا و تیمره سفلی تقسیم شد که تیمره علیا، محدوده کنونی شهرستان خمین بوده است. از منابع محدود چنین بر می آید که شهرت تیمره و خمین پیش از اسلام و قرون اولیه اسلامی بیش از دوره های بعد بوده است و آخرین منابعی که در آن از تیمره نام برده شده مربوط به قرن پنجم و هفتم هجری است و پس از آن تا چهارصد سال منابعی که روشنگر وضعیت ناحیه باشد در دست نیست. لیکن در کتاب نزهت القلوب مربوط به قرن هشتم هجری از ویژگی های ناحیه فوق سخن به میان آمده که نشان می دهد به احتمال زیاد نام تیمره در زمان تألیف به « کمره » تبدیل یافته و گلپایگانی ها آن را کمردی خوانده اند. نام « خمین » در منابع به صورت خمهین، حمهین، خهبین، خماهین آمده است و برای اولین بار در کتاب تاریخ پیامبران و شاهان که هزار سال پیش نگاشته شده به نام خیمن اشاره شده است.

بیت امام خمینی (ره)


از دیگر مکان ها و منازل مقدس و مورد ادب و احترام مردم ایران بویژه استان مرکزی منزلی است که حضرت امام خمینی (ره) رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران در آن متولد شده، زندگی نموده و بنا و چهار چوب شکل گیری انقلاب اسلامی ایران را در اندیشه خود پرورانده است.
این بنا در محله سه پل شهر خمین و در شمال رودخانه خمین در حدود 170 سال پیش ساخته شده است.

سید احمد جد حضرت امام بعد از مهاجرت به خمین این عمارت رابه مبلغ یکصد تومان در تاریخ 15 ربیع الثانی 1255 هجری قمری به مساحت حدود 4300 متر مربع از شخصی به نام محسن خان خریداری می نماید.

 بیت پدری امام (ره) از جمله محدود منازل قدیمی ایران است که از 4 حیاط برخوردار بوده است. اتاق های زمستان نشین و تابستان نشین، آشپزخانه، تالار، شبستان، گلخانه، جلو خان، برج، انبار، باربند، طویله، آبنما، باغچه، هشتی و راهرو، از جمله بناهای ساخته شده در این مجموعه است. هر یک از 4 حیاط با اتاق های اطراف آن کاربردی خاص داشته است. چنانکه از حیاط بیرونی برای تدریس و جلسه های گفتگو در مورد مباحث دینی استفاده می شده و از حیاط اندرونی برای زندگی خانواده مرحوم حاج شیخ مصطفی پدر امام خمینی (ره) استفاده می شده است. حضرت امام در یکی از اتاق های حیاط ورودی نیستان متولد شده است. این مجموعه در تاریخ 9/1/1378 به شماره 2295 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

سنگ نگاره ها

یکی از مهمترین و شاید کاملترین مجموعه های سنگ نگاره کشور که در خمین قرار دارد، نمادها، کتیبه ها و سنگ نگاره های تاریخی منطقه تیمره است، این نگاره ها که ناشی از تجربیات عینی و باورهای اعتقادی و فرهنگی نیاکان ما می باشد بر دل صخره های متعددی در بخش جنوبی استان مرکزی دیده می شود. آن زمان که خط و نگارشی وجود نداشته و آدمی مجبور بوده، مجموعه اطلاعات معیشتی و شکار، حفاظت، و اعلام خطر، آیین و رسومات و شیوه زندگی را از طریق نقش و نگاره ها به دیگران منتقل نماید، این سنگ نگاره های انحصاری بوجود آمده است. با مروری بر صفحه های صخره ای سخت منطقه خمین و گلپایگان در می یابیم که چگونه انسان های اولیه دانش و تجربه کسب شده خود را از طریق این نمادها به نسل های بعد از خود انتقال داده اند.
تنگ غرقاب – قیدو در کنار رودخانه گلپایگان در شرق شهرستان خمین و روستای فرنق، آشنا خور، هاجیله رضا آباد، نور آباد و نصر آباد و آشمسیان در اطراف رودخانه خمین و کنار سد جباده از جمله مهمترین مراکزی است که دارای بیشترین سنگ نگاره می باشد.
دکتر مرتضی فرهادی در کتاب موزه هایی در باد تعداد سنگ نگاره های موجود در تنگ غرقاب قیدو و همچنین سرشاخه های رودخانه خمین و گلپایگان را بالغ بر 25 تا 30 هزار عدد برآورد نموده است. عمده نگاره ها مربوط به جانوران بویژه بز کوهی و شکار آنان توسط انسان است. در این نگاره ها ابزار اصلی شکار انسان تیر و کمان و نیزه بوده است. با بررسی های صورت گرفته، تصاویر پستانداری همانند بزکوهی، قوچ، پلنگ، گرگ، گوزن، شیر، گراز، آهو، گورخر، شتر و پرنده گانی همانند کبک، بوقلمون، هد هد و درنا، بیشترین نگاره ها را تشکیل می دهد. شکار با چماق، کمند، چنگک تصاویر شکارچیان سوار بر اسب، رقصهای جادویی، زنان باردار و زایش آدمی، نبردهای پهلوانی و جنگ های تن به تن از دیگر تصاویر قابل توجه می باشد.
از دیگر سنگ نگاره های موجود در منطقه می توان به سنگ نبشته ها و کتیبه های تنگ غرقاب در صخره کتیبه دار و چم اسبه اشاره نمود که نشانگر شروع کتابت و استفاده از حروف و اشکال برای نگارش است. 
 

قلعه سالار محتشم  

این قلعه در شهر خمین و مربوط به دوره قاجار است که از نظر ساخت کالبدی و معماری بسیار ارزنده می باشد. سبک معماری، تزئینات و فضای داخلی، اسکلت ساختمانی و نوع مصالح به کار رفته آن را به صورت یک اثر معماری بی نظیر در آورده است. بنا بر شواهد وسعت این قلعه در گذشته بسیار بیشتراز وضعیت کنونی بوده است. در حال حاضر این بنا دارای دیوار های بلند در چهار طرف است که در سمت جنوب آن بر روی یک دیوار یک اثر تزئینی بنام کلاه فرنگی وجود داشته که محوطه و ساختمان اصلی را تشکیل می داده است.
ساختمان اصلی شامل چند اتاق تو در تو است که فضای داخلی توسط رف ها و مجسمه هایی که نشان از فرهنگ منطقه ندارد تزئین شده است. در یکی از اتاق ها اسناد و عکسهای متعلق به خاندان سالارالدوله، زینت دیوار شده است. در جلوی اتاق ها یک ایوان بزرگ قرار داشته که از دو طرف پلکان به حیاط ارتباط دارد. نمای بیرونی ساختمان اصلی بوسیله ستونهای گچبری زیبا و سر در های مزین شده، بسیار جلب توجه می کند.

کبوترخانه ها

در منطقه جغرافیایی خاصی از روستاهای کمره، ساختمان های منفرد، بزرگ و کنگره داری ساخته شده است که اکثر آنها در میان زمینهای مزروعی و گندمزارها و در اطراف رودخانه قرار گرفته اند. بناهای کنگره داری که نوار سفیدی از گچ در چهار طرف دیوارها وکنگره های اطراف سقف آنها کشیده شده و دسته های کوچک و بزرگ کبوتر در حول و حوش آن در پروازند یا روی تیرک های آن نشسته اند. کشاورزان بدین روش از فضله های این کبوتران برای تقویت زمینهای کشاورزی خویش یاری می گیرند. کبوترخانه رازان اخیرا توسط سازمان میراث فرهنگی مورد بازسازی قرار گرفته است.

تیمچه بازار

این تیمچه تنها بازمانده بازار سنتی خمین است که با سقف گنبدی در مکانی گود و به صورت هشت ضلعی قرار دارد. گنبد سقف از خارج به وسیله کاهگل پوشیده شده است. مصالح آن از آجرهای مربعی است. و در داخل گنبد، فضاهایی به عنوان نورگیر تعبیه شده است. از این تیمچه در حال حاضر هیچگونه بهره برداری توریستی انجام نمی گیرد و این خود باعث شده که این اثر سنتی و تاریخی رو به تخریب گذارد.

جاذبه های مذهبی خمین
امامزاده اسماعیل

 این بقعه در 10 کیلومتری شمال خمین و در روستای یوجان می باشد. ایشان از نوادگان امام موسی کاظم علیه السلام می باشند. ساختمان این امامزاده از معماری خاصی برخوردار است.
این بقعه دارای ایوان بزرگ و فضاهای اصلی به صورت کثیر الاضلاع منتظم و در ورودی به عنوان در اصلی است. درهای داخل بقعه منبت کاری شده از دوران صفویه می باشد، که دارای تزئینات گل و بوته اسلیمی هستند. تاریخ روی در مربوط به سال 1022 قمری می باشد. قبر منور را ضریحی چوبین در بر گرفته است.

امامزاده اهل بن علی

در 20 کیلومتری جاده خمین اراک و در کنار روستای خشتیجان روستای امامزاده وجود دارد که در این روستا اهل بن علی بن علی بن حسین برادر سهل بن علی در آستانه شازند مدفون است، بنای رفیع و جدیدی بر روی قبر ساخته شده و همچنین بقعه دارای ضریح زیبایی می باشد.

امامزاده ای عبدالله ریحان

2 کیلومتری جنوب غربی خمین در روستای ریحان امامزاده ای بنام عبدالله بن علی وجود دارد. طبق گفته اهالی محل، جنازه این امامزاده در سال 1354 به هنگام خاکبرداری از محل به شکل کاملا سالم دیده شده و متعاقب آن 2 جنازه سالم دیگر که گویا پسران آن امامزاده هستند در محل یافت شده است. هم اکنون نیز تاسیساتی در کنار مرقد آن بزرگوار در حال ساخت وساز است مرقد دارای ضریحی زیبا و گنبدی نوساز است.

امامزاده حسن طیب آباد

مزار ایشان در 26 کیلومتری جنوب خمین در روستایی به نام طیب آباد قرار دارد. ایشان از نوادگان امام موسی بن جعفر علیه السلام می باشند. ساختمان بقعه از دو فضا یک فضای مربع مستطیل و یک فضای هشتی در کنار هم ترکیب شده است. بر فراز هشتی گنبدی مخروطی قرار گرفته است. قدمت این بنا به دوره ایلخانی می رسد.

امامزاده خدیجه خاتون

در حشمتییه خدیجه خاتون دختر امام موسی کاظم علیه سلام دفن گردیده و بر روی مزارش بقعه و ضریح زیبایی قرار دارد. حشمتییه در حدود 5 کیلومتری جنوب غربی خمین واقع شده است. این روستا مرکز سکونت تابستانی حشمت الدوله بوده و در آن برای خود عمارتی ساخته که هم اکنون ویرانه های آن پابرجاست.

امامزاده سلیمان دهنو

مزار ایشان در 31 کیلومتری خمین در روستای دهنو با گنبد زنگوله ای بزرگ جلوه گر است. که در میان مردم به امامزاده سلیمان معروف است. ایشان از نوادگان امام سجاد می باشند. در زیر گنبد 2 قبر با یک سنگ نوشته بسیار قدیمی وجود دارد که در ضریح مشبک چوبین محافظت می گردد. سنگ قبر به لحاظ قدمت و سبک ویژه خط از بار فرهنگی و ارزش تاریخی برخوردار می باشد. در اطراف دهنو سرچشمه رضا آباد با چشم اندازی زیبا و کوه هفت سواران محل گذران اوقات فراغت مردم منطقه می باشد.

امامزاده عبدالله زورقان

در روستای زورقان در حدود 15 کیلومتری شمال شرق خمین عبدالله بن امام موسی کاظم علیه السلام بر روی تپه ای رفیع مدفون استکه اخیرا تمام بنا نوسازی و ضریح کوچک و زیبایی نیز بر روی قبر آن بزرگوار نهاده اند، همچنین در روی تپه آثاری از قلعه ای قدیمی نمایان است.

امامزاده عبدالله میشیجان

در روستای میشیجان بالا در 5 کیلومتری شمال خمین بقعه امامزاده عبدالله و یحیی ومعصوم فرزندان امام موسی کاظم علیه السلام از دور نمایان است، در این روستا نیز مردم نسبت به ساخت بنای جدید بر روی قبور مطهر اقدام نموده اند. همچنین در کنار روستا قلعه حشمت الدوله دیده می شود که پس از گذشت یک قرن و نیم عمر پا برجاست.

شاهزاده ابوطالب

در مرکز خمین مرقد ابوطالب بن زیدبن حسن مجتبی علیه السلام که نزد مردم به شاهزاده ابوطالب معروف است، در مساحتی حدود 6000 متر مربع واقع گردیده است و دارای گنبد و ایوان آجری سـاده اما با تناسب و زیباست قسمت داخلی گنبد به شکل زیبایی آینه کاری شده و ضریح جدید و زیبایی روی قبر گذاشته شده است.

صحابی زاده محمدبن مالک اشتر

در روستای گوشه که حدود 6 کیلومتری جنوب غربی خمین می باشد، مقبره محمدبن مالک اشتر با گنبدی جدید و ضریحی چوبی به چشم می خورد که در زیر بنا، چشمه پر آبی وجود داشته که هم اکنون در حال خشکیدن است. در فصولی که چشمه دارای آب می باشد ماهیهایی سیاه و بزرگی در داخل جوی آب وجود دارند.

جاذبه های طبیعی و گردشگری خمین

منطقه حفاظت شده هفتاد قله

این منطقه با 81125 هکتار مساحت در فواصل مکانی 30 کیلومتری شمال خمین، 15 کیلومتری شمال غربی محلات، 35 کیلومتری شمال غربی دلیجان و 25 کیلومتری شرق اراک واقع شده است. محیط پیرامونی منطقه حفاظت شده هفتاد قله حدود 140 کیلومتر بوده و دو منطقه امن شمالی با وسعتی حدود 7000 هکتار را شامل می شود.
کوه هفتاد قله با 2686 متر، بلندترین نقطه و دشت شمالی با 1677 متر ارتفاع از سطح دریا، پست ترین نقطه منطقه می باشد. دره ها و ارتفاعات هفتاد قله، برزرد، لته در، قنقال، سراب ازنا، برآفتاب کارچان، دم شیر و برف شاه از مهمترین مراکز و زیستگاههای حیات وحش منطقه هفتاد قله بشمار می روند. دو دره چکاب و لته در به دلیل ارتفاعات موجود و دارا بودن چشمه ها و منابع آبی از پوشش گیاهی و آب و هوای بسیار خوبی برخوردار بوده و توانسته اند بستر مناسبی را برای زندگی و حیات جانوری پدید آورند. همجواری منطقه هفتاد قله با کویر مرکزی و کویر میقان، گرمای طاقت فرسا در تابستان، بارش اندک و فقدان رودخانه دائمی از جمله عواملی است که باعث ایجاد محدودیت در تامین آب مورد نیاز منطقه شده است. با توجه به محدودیتهای مذکور، چشمه ها و منابع آبی هفتاد قله جنبه حیاتی پیدا نموده که از مهمترین آنها می توان به چشمه چکاب در انتهای دره چکاب و چشمه سیبک اشاره نمود. همچنین در سالهای اخیر در جهت تامین آب مورد نیاز پرندگان و پستانداران منطقه، تعدادی آبشخور ساخته شده است که تا حدودی در فصول گرم سال توانسته مشکلات کم آبی را کاهش دهد.
4 روستای خیرآباد، مشک آباد، عمرو آباد و لته در در درون محدوده منطقه حفاظت شده قرار گرفته و 8 روستای شاهسواران، انجدان، بزی جان، شانق، عیسی آباد، ورین سفلی، الگان و کهک نقاط مرزی منطقه را تشکیل می دهند. منطقه حفاظت شده هفتاد قله از نظر تنوع رسوبات و سنگ های آتشفشانی، تنوع جانوری و راههای قابل دسترس از مهمترین مناطق طبیعی و اکوتوریستی کشور بشمار می رود. مطالعات صورت گرفته نشان می دهد که حدود 205 گونه گیاه نهاندانه از 41 خانواده در سه دوره رویش کامل در منطقه وجود دارد. عمده این گیاهان متعلق به خانواده های کاسنی، نعناع، شب بو، گندمیان، چتریان، پروانه آسا، میخک، گاوزبان، لاله، میمون و آلاله می باشند. درمنه و گون که خاص استپ های بیابانی ایران است به طور قابل توجهی در ناحیه جنوب شرقی و دشت های منطقه هفتاد قله رشد نموده اند. همچنین از گیاهان مهاجمی مانند: چوبک، بوما دران، گل گندم، باد بر، کنگر وحشی و خوراکی، شیرین بیان، ورک، فرفیون، اسفند، گوش بره و تلخک و گیاهان دارویی و معطری مانند: شیرین بیان، سوسن بر، کاکوتی، مریم نخودی، شریر شاتره، ریواس، آلاله، بومادران، درمنه صخره ای، شکر تیغال، شنگ، خاکشیر، منداب، ازمک، چشم خروس دانه ریز، خوشک، چتر گندمی، بذر البنج، کمای ایرانی و شمعدانی که در منطقه رشد و نمو می نمایند، می توان نام برد. تنوع جانوری منطقه هفتاد قله با توجه به محدودیت های موجود وتخریب های صورت گرفته هنوز از غنی ترین زیستگاههای کشور بشمار می رود. از مهمترین خزندگان این منطقه می توان به لاک پشت مهمیزدار، انواع سوسمار و مارمولک از خانواده لاسرتاها و آگاما، مارقیطانی، شتری، گورخری، تیرک مار، جعفری، دشتی، افعی سوسنی، تیرمار و گرزه مار اشاره نمود. از 502 گونه پرنده شناسایی شده در کشور 71 گونه از 26 خانواده در این منطقه زندگی می کنند که مهمترین آنها عبارتند از: دلیجه، عقاب طلایی، سارگپه، شاهین، هما، لیل، سنقر گندمی، انواع سنگ چشم، سسک، چکاوک، چلچله، دم جنبانک، توکا، زرد پره، سهره، کبک، تیهو، بلدرچین، کبوتر چاهی، کبوتر جنگلی، یاکریم، قمری، کوکر، باقرقره، جغد، زنبور خوار، سبز قبا، هدهد، دارکوب، چرخ ریسک، کمر کولی، گنجشک، سار، زاغی، و انواع کلاغ. شرایط جغرافیایی و پوشش گیاهی منطقه هفتادقله زیستگاه بسیار مناسبی را برای پستانداران بزرگ بومی ایران که در مناطق استپی مرکزی ایران زندگی می کنند، پدید آورده است. از راسته گوشتخواران می توان از پلنگ، یوزپلنگ، کاراکال، گربه وحشی، رودک(گورکن)، گرگ، روباه، شغال، کفتار، جوجه تیغی، تشی و از راسته علفخواران می توان از کل، بز، قوچ و میش، آهو، گراز و خرگوش نام برد. منطقه حفاظت شده هفتاد قله تحت نظارت ادراه کل حفاظت محیط زیست استان مرکزی اداره می شود و ورود به آن نیاز به کسب مجوز از این اداره کل دارد.

کوه بوجه

در جنوب شهر خمین کوه مخروطی شکلی وجود دارد که به بوجه شهرت یافته است. این کوه مشرف به شهر خمین بوده و توسعه شهر تا دامنه های آن پیش رفته است. برای مردم خمین، بوجه فقط یک کوه نیست، بلکه مکانی برای بروز برخی رفتار های فرهنگی آنهاست. به طوری که داستانها و مراسم خاصی برای آن وجود دارد. از آن جمله مراسم سیزده بدر میباشد. قسمتی از دامنه کوه در حال حاضر به صورت پارک در آمده و در آن تاسیسات تفریحی رفاهی وجود دارد.

تفرجگاه های روستایی

علاوه بر کوه بوجه در شهر خمین، تفرجگاهها و چشم اندازهای طبیعی دیگری در سایر مناطق شهرستان وجود دارد که علاقه مندان به طبیعت را چه از اهالی شهرستان و چه افرادی را که به صورت عبوری از این مناطق می گذرند، را به خود جذب می کند. برخی از این مناطق عبارتند از : کوه هفت سواران، سد آشناخور و قره کهریز، کوه انگشت لیس و حسن فلک و الوند.

رودخانه خمین

ارتفاعات جنوب غربی و غرب شهرستان خیمن سرچشمه رودخانه خمین را تشکیل می دهند. این سرشاخه ها در حوالی شهر خمین به هم الحاق شده، سپس با رودخانه خرقاب، تشکیل رودخانه لعل بار را در شهرستان محلات می دهند. حواشی این رودخانه در زمان آبدهی جهت گذران اوقات فراغت مردم منطقه، مورد استفاده قرار می گیرد.

سراب رضا آباد

در دامنه ارتفاعات ویل آب و در منطقه ییلاقی رضا آباد شهرستان خمین چشمه و سراب رضا آباد قرار دارد. این چشمه از بریدگی و شکاف صخره به بیرون جاری است. آب این چشمه مورد استفاده مزارع کشاورزی پایین دست قلعه آشناخور قرار می گیرد. سراسر صخره و ارتفاعات بالای چشمه پوشیده از بوته های گون و گلهای وحشی می باشد. شقایق وحشی، گلهای لاله واژگون و بوته های سوسن و سنبل بویژه در فصل بهار چشم انداز بسیار زیبایی به ارتفاعات اطراف چشمه می دهد. در مسیر جریان آب چشمه انواع خزه و جلبک می روید که جلوه خاصی به این مسیر داده است. راه دسترسی: جاده خمین به الیگودرز، جاده نور و نصرآباد، قلعه آشناخور سراب رضا آباد. جاده تا آشناخور آسفالته و مابقی خاکی است. از جاده اصلی تا سراب حدود 10 کیلومتر است با وسیله نقلیه سواری قابل دسترسی می باشد. از کنار رودخانه کوچکی که از روی جاده می گذرد بایستی حدود 300 متر را پیاده طی کرد تا به سرچشمه رسید.

گل و گلکاری

زمینهای صاف و هموار، منابع آب غنی و آب و هوای مناسب شرایط لازم طبیعی پرورش گل را در خمین فراهم آورده است. در حال حاضر تعدادی از مردم این شهرستان به پرورش گل اشتغال دارند. در سال جاری در حدود 120 هکتار زمین زیر کشت و پرورش گلهایی به شرح زیر می باشد: 

  20 هکتار رز 

  18هکتار گلایل در فضای گلخانه ای

 80 هکتار گلایل در فضای باز

  2% هکتار شب بو

  1 هکتار داودی  

نیم هکتار زنبق.

مشاهیر نداشت از بالا بزارم

 

امام خمینی (ره)

آیت الله العظمی حاج آقا روح الله مصطفوی موسوی، امام خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی، در بیستم جمادی الثانی سال 1320 ه.ق در میان خانواده ای روحانی در شهرخمین قدم به عرصه وجود نهاد. پدرش آیت الله سیدمصطفی ملقب به فخرالمجتهدین که زعامت و پیشوایی اهالی خمین را برعهده داشت در ذیحجه 1320 ق در چهل و دو سالگی به دست عمال قاجاریه بین راه خمین و اراک به شهادت رسید و امام تحت سرپرستی و حضانت عمه و مادر و مراقبت برادر بزرگش آیت الله پسندیده قرار گرفت. امام تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش فرا گرفت و در سال 1339 ق برای تحصیل رهسپار اراک شد. اراک در آن مرکزیت علمی داشت و طلاب برای تحصیل بدان روی می آورند. به هر حال امام مدت پنج سال در اراک به تحصیل اشتغال ورزید وتا سطوح عالیه پیش رفت. منطق را نزد مرحوم شیخ محمد گلپایگانی و شرح لمعه را نزد مرحوم آقا عباس اراکی گذراند و چون در سال 1340 ق آیت الله حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی به قم عزیمت کرد و حوزه علمیه را بنیان نهاد، امام مدتی به خمین بازگشت و از آنجا به فم رفته و در این شهر رحل اقامت افکند و به تحصیل دروس خارج از سطح پرداخت و از محضر آیت الله العظمی حائری کسب فیض کرد و به درجه اجتهاد رسید و خود نیز به تدریس فقه و اصول و تحصیل فلسفه و حکمت مشغول شد و فلسفه را از محضر آیت الله شیخ محمد علی شاه آبادی فرا گرفت. امام ضمن تدریس علوم عقلی و نقلی تدریس علم اخلاق را جزو دروس تحصیلی طلاب قرار داد. وی در این رشته روح زهد و تقوی و شجاعت را به طلاب تعلیم می داد تا جایی که در دوره رضا شاه درس اخلاق او تعطیل شد و پس از سقوط رضاشاه این درس مجدداً در مدرسه فیضیه دایر گشت و در سال 1364 ه.ق با ورود آیت الله العظمی بروجردی به قم به همان شیوه تدریس طلاب را در پیش گرفت و علاوه بر مدرسه فیضیه مسجد سلماسی مرکز تدریس او شد و هر بار انبوهی از طلاب در حوزه درسش حاضر می شدند و مشتاقان دانش و معرفت از محضرش بهره مند می گردیدند. امام از نبوغ و استعداد فوق العاده­ای برخوردار بود.
با این که بیست سال اول عمرشان را در تحصیل ادبیات گذراندند ومدت زیادی به ادبیات پرداختند. با این حال از سال 1340 تا 1347 جهش فوق العاده ای در ایشان پیدا شد که حتی اسفار را هم پشت سر گذاشت، از فضلا و شخصیت های برجسته حوزه علمیه به شمار می آمد.
در سال 1340 شمسی که تشکیل انجمن های ایالتی و ولایتی و لوایح شش گانه شاه مطرح شد با مخالفت جدی امام روبرو گردید و در نتیجه حادثه پانزدهم خرداد 1342 شمسی پیش آمد و سخنرانی انقلابی او در مدرسه فیضیه موجب شد که مامورین نظامی به مدرسه ریختند و طلاب را به گلوله بستند و خود او نیز به پادگان عشرت آباد تهران منتقل و زندانی شد و پس از یک سال آزاد گردید و به قم مراجعت کرد. بار دیگر با موضوع کاپیتولاسیون به مبارزه برخاست و سخنرانی کوبنده­ای در مسجد اعظم ایراد کرد که منجر به تعبیدش در سیزدهم آبان 1342 به ترکیه گردید و پس از مدتی به نجف منتقل گشت و قریب به پانزده سال در نجف اقامت گزید و از همان زمان عهده دار رهبری مبارزات سیاسی گردید و در هر فرصتی با صدور اعلامیه ای مردم را به مبارزه تهییج می نمود و اعلامیه ها به صورت نوار به ایران می رسید و به شکل اعلامیه درمی آمد و مخفیانه توزیع و در دسترس مردم قرار می گرفت. در سال 1356، فرزندش سیدمصطفی به طرز مشکوکی به شهادت رسید و این امر به تدریج دامنه تظاهرات رابه شهرها کشانید. امام در این زمان از نجف به پاریس رفت و شدت تبلیغات و مبارزات علیه شاه اوج گرفت و در نتیجه شاه در 26 دیماه 57 مجبور به ترک ایران شده به دنبال آن امام در 12 بهمن 1357 به ایران وارد گردید و با ورود ایشان به خاک میهن، مقدمات تشکیل حکومت جمهوری اسلامی فراهم شد.  
امام خمینی (ره) سرانجام در ساعت 24 روز یکشنبه 13 خرداد 1368 به معبود حقیقی پیوست و در جوار شهدای انقلاب اسلامی طی مراسم با شکوهی که با حضور اقشار عزادار برپا شده بود به خاک سپرده شد. تالیفات امام خمینی (ره) را در موضوعات دهگانه زیر تقسیم نموده اند:
عرفان، اخلاق، فلسفه، فقه استدلالی، اصول فقه، رجال، رساله عملیه، حکومت، امامت و روحانیت و شعر. مجموعه اعلامیه ها و گفتارها و سخنرانی های ایشان از سال 1342 تا سال آخر عمر شریفشان در کتاب ارزشمند صحیفه نور به زبان فارسی جمع آوری شده است که از معتبرترین و جامع ترین آثار به شمار می رود و نیز وصیت نامه سیاسی – الهی امام در 36 صفحه به خط خود ایشان که پس از رحلت آن بزرگوار در اختیار امت اسلامی قرار گرفت.
از امام خمینی اشعاری باقی مانده است در قالب های گوناگون همانند غزل، قصیده، مثنوی، رباعی، قطعه،مسمط و ترجیح بند که پس از ارتحال ایشان منتشر شد. امام گاه که از وظیفه سنگین رسالت رهبری فراغتی می یافت در خلوت و اوقات خاص ، به یاری سخنان موزون آبی بر آتش درون می افشاند و با زبان شعر، حدیث درد فراق را با دلدار یگانه باز می گفت. حضرت امام هرگز سر شعر و شاعری نداشت و خود را به این پیشه سرگرم نساخته بود.
مهمترین تالیفات عرفانی و فلسفی و اخلاقی ایشان:

1.     شرح دعاء سحر به زبان عربی

2.      مصباح الهدایه الی الخلاقه الولایه

3.      لقاء الله

4.     سرالصلاه یا معراج السالکین

5.     تفسیر سوره حمد

6.     آداب الصلاه

7.     جهاد با نفس = جهاد اکبر

8.     شرح حدیث جنود عقل و جهل

9.     اربعین = شرح چهل حدیث

مهمترین تالیفات فقه استدلالی

1.     کتاب الطهاره

2.     المکاسب المحرمه

3.     کتاب البیع

4.     کتاب الخلل

5.     رساله فی التقیه

6.     رساله فی قاعده من ملک

7.     رساله لاضرر

8.     رساله فی التعادل و التراجیح

9.     رساله الاستصحاب

10.  رساله فی الجهاد و التقلید

11.  رساله فی الطب والاراده

12.   تعلیقه علی کفایه الاصول
رساله های عملیه یا تالیفات فقه استدلالی

1.     تعلیقه علی العروه الوثقی

2.     تعلیقه علی وسیله النجاه

3.     حاشیه بر توضیح المسائل آیت الله بروجردی

4.     رساله النجاه العباد

5.     حاشیه رساله ارث

6.     مناسک یا دستور حج

7.     تحریر الوسیله

8.     زبده الاحکام

9.     توضیح المسائل

10.  ملحقات توضیح المسائل

11.   استفتائات

12.   رساله نوین

13.    حوکت اسلامی یا ولایت فقیه

14.   کشف الاسرار

15.    دیوان شعر

16.  تهذیب الاصول
مردانی، محمدعلی

محمدعلی مردانی، درسال 1301 ه‍ . ش در قریه شمسیان سادات از توابع خمین چشم به جهان گشود. پدرش بهران، کشاورزی پاکدل و روشن ضمیر بود و به خاندان پیامبر اخلاص کامل داشت و از طرف مادری خاندانش همه از عالمان دین و بزرگان شریعت بوده اند.
مردانی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در خمین فراگرفت و از آن پس به اراک رفت و چندی به مرثیه سرایی پرداخت و در تکایا و مجالس سوگواری اباعبدالله الحسین(ع) مرثیه سرایی می کرد. به تدریج شعرش شکوفایی یافت وبرای مداحان و دسته های عزادار مرثیه می ساخت و در جذب جوانان علاقه مند به مبانی مذهبی سعی وافی مبذول می داشت و در شهر خود به تشکیل مجمع مداحان همت گماشت تا جایی که که رژیم پهلوی از جانب او احساس خطر کرد و مورد سوء ظن واقع شد و خانه اش توسط مزوران محلی به آتش کشیده شد و خود متواری گردید. در سال 1331 به تهران عزیمت کرد و در سال 1335 به تشکیل انجمن مداحان اقدام کرد و این انجمن به طور سیار در منازل تشکیل و از سال 1350 به طور ثابت در منزلش برپا می شد و به نام «انجمن نغمه سرایان مذهبی شرق تهران» نامگذاری و معروف شد.

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی فعالیتش را شدت بخشید و در سال اول پیروزی انقلاب به عضویت شورای شعر وزارت ارشاد اسلامی و واحد ادبیات حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی درآمد.
مردانیدر طول جنگ و هشت سال دفاع مقدس، اوقاتش در جبهه می گذشت و بیش از چهارصد روز در جبهه خدمت کرد و از این رهگذر دچار عوارض جسمی متعدد گردید که ثقل صامعه از آن جمله است. مردانی شاعری اخلاص پیشه و عارفی وارسته است و نسبت به پیامبر و ائمه اطهار اخلاص کامل دارد. با این که در راه انقلاب خدمات زیادی انجام داده، اما هیچگاه دنبال کسب مال و علائق مادی نبود. مردانی تا کنون تالیفات بیش از سی مجموعه شعر را یافته است که بیست جلد آم طبع و نشر شده است که از آن جمله است: احتیاج بانوی بزرگ اسلام حضرت فاطمه(س)، شکوه ایمان،‌ طلوع خورشیدها، علی مظهر تقوی،‌گلزار شهیدان، نوای رزمندگان، فروغ ایمان، یوسف دل، در معبر نور، لاله های جاویدان، مجموعه نور، هدیه صیام، جنگ جنگ، همراه با کاروان، گل انتظار، کاروان عاشورا، ادبیات جنگ.

آیت الله حاج شیخ احمد آل طاهر

آیت الله حاج شیخ احمد آل طاهر فرزند شیخ ابوالقاسم « ناظم الشریعه » فرزند « ملّا محمد طاهر » خوانساری در سال 1273ه . ق در شهرستان اصفهان دیده به جهان گشود، تحصیلات ابتدائی و مقدماتی را نزد والد ارجمندشان سپری کرده و سپس جهت تکمیل تحصیلات در سن 25 سالگی رهسپار نجف اشرف شدند و در آنجا از مهظر اساتیدی همچون آیت الله حاج میرزا حسین نائینی و آیت الله سیّد کاظم یزدی و سایر مراجع عظام استفاده کامل نمودند و از دست آن بزرگواران به دریافت اجازة اجتهاد نائل گردیدند. در اواخر سال 1341 ه . ق و در زمان پادشاهی ملک فیصل در عراق بساری از علما سرشناس و مؤثر در این جریان به ایران تبعید نموده و از جمله حاج شیخ احمد آل طاهر بود. در همان هنگام، متأسفانه همسر ایشان بدرود حیات می گوید که آن مرحومه را تخت پولاد اصفهان دفن می کند و لذا مادر، برادران و خواهران و نیز فرزندان خویش را برداشته و عازم روستای گایکان می شوند و در این روستا به فعالیتهای علمی و مذهبی و رسیدگی به امور مردم مشغول می شوند. اما در آن ایّام در مسجد جامع شهر خمین حضرت آیت الله حاج شیخ محمد امامی اراکی به اقامة نماز جماعت و ارشاد مردم مشغول بود. ناگهان تصمیم می گیرند که به اراک مهاجرت کنند. آیت الله امامی سفری به گایکان نموده و در آنجا حاج شیخ احمد آل طاهر را ملاقات کرده و از ایشان می خواهند بازدیدی از خمین به عمل بیاورند و هنگامی که عزم بازگشت به گایکان می نماید جمع کثیری از مردم بازار و اقشار مختلف شهر خمین از حاج آقا آل طاهر می خواهند که زعامت دینی شهر و پیش نمازی مسجد جامع خمین را بپذیرند و حاج آقا آل طاهر نیز دعوت مردم را اجابت کرد و با خانواده خویش به خمین مهاجرت می کنند. در مدت کوتاهی این اسوة زهد و تقوی چنان محبوبیتی در بین مردم خمین و توابع آن بدست آوردند که غیر قابل توصیف بود.حاج شیخ احمد آل طاهر در سیزدهم آبانماه 1333 هجری شمسی نزدیک به ساعت سه و نیم بعد از ظهر در منزل شخصی خویش و در شهر خمین دعوت حق را لبیک گفت و به دیدار معشوق شتافت و در جوار شاهزاده ابوطالب ( ع ) خمین آرامگاهی برای وی اختصاص دادند و در آنجا به خاک سپردند که اکنون زیارتگاه خاص و عام است. مرحوم آیت الله حاج شیخ احمد آل طاهر تألیفات و نوشته های خطی متعددی داشته اند از جمله:

1.     یک جلد کلام الله مجید خطی

2.     کتاب الطلاق

3.     تفسیر قرآن مجید که قریب سی جلد بوده و بعلت فقر مالی نتوانسته آنها را به چاپ برسانند.

4.     حاشیه ای بر کتاب سیوطی که به خط زیبای خویش نوشته اند و اکنون باقی است.

5.     رسالة الحقوق سیّد الساجدین امام چهارم ( ع ) که آنرا به رشته تحریر درآورده اند و اکنون موجود است.

آب وهوای شهرستان خمین

این شهرستان تقریباً در مرکز کشور واقع گردیده لذا از خصوصیات اقلیمی مختلف تأثیر پذیرفته و دارای شرایط آب و هوایی متغیری است، به طوری که آب و هوای معتدل کوهستانی در نواحی غربی و شمال غربی آن نمودار است. از سویی نیز آب و هوای نیمه صحرایی در مرکز و جنوب آن مشخص است. به طور کلی دارای زمستان های سرد تا بسیار سرد و تابستان های معتدل تا گرم در مناطق مختلف می باشد. در شمال غربی آن ادامه رشته کوههای زاگکرس کشیده شده است که از ارتفاعات آن می توان به کوههای بوجه، خودسنگ و هفت سواران اشاره کرد. بیشترین وسعت شهرستان از جمله شهر خمین در دشت وسیعی که به طرف شرق کشیده شده و بین 1500 تا 2000 متر ارتفاع دارد واقع است.


 
comment نظر نميدي ()